Genderzorgen — kritische blik op de Nederlandse genderzorg
Stand van zaken — mei 2026
De Nederlandse genderzorg loopt vast op wachttijden, ontbrekende langetermijndata en klachten die in het publieke debat zelden landen.
Doe de check
Twijfel je of je trans bent?
50 ja/nee-vragen, direct uitkomst op het scherm. Geen naam of e-mail nodig.
Dit platform volgt feitelijk wat er op de genderpoli's, in de inspectierapporten en in de cliëntenbestanden gebeurt. Geen financiële binding met klinieken, farma, ministerie of belangenverenigingen — en geen redactionele afhankelijkheid van WPATH, Transvisie of de academische centra zelf.
Wat begon als een experimenteel protocol voor een handvol zorgvuldig geselecteerde patiënten, is in twintig jaar uitgegroeid tot een instroom die de capaciteit ver overstijgt. De zorg loopt; het onderzoek niet. De stem van patiënten die het pad uitliepen en spijt hadden ontbreekt vrijwel volledig in de Nederlandse vakliteratuur. Familie staat buitenspel. Klachten blijven binnenskamers. Tegelijk leveren Cass (VK, 2024), SBU (Zweden, 2022), COHERE (Finland, 2020) en UKOM (VK, 2024) systematische reviews op die nationale richtlijnen elders fundamenteel hebben omgegooid — terwijl Nederland vasthoudt aan het zogenoemde Dutch Protocol.
Drie kerncijfers
3-5 jaar
wachttijd intake
Volwassenen op de centrumlocaties Amsterdam UMC en Radboud UMC, opgave 2024-2025.
honderden
klachten en signalen
Bij landelijke meldpunten, ouder-platforms en detrans-netwerken — zelden in de pers.
2
academische centra
Amsterdam UMC en Radboud UMC — gevolgd door wildgroei aan particuliere aanbieders zonder externe toetsing.
Waar wij naar kijken
Onze zorgen
De bredere structurele problemen: evidence-base, indicatiestelling, druk op affirmatie.
Klinieken
Wie biedt wat aan, met welke werkwijze en welke toetsing. Amsterdam, Radboud, particulier.
Wachttijden
Actuele cijfers, verloop in de tijd en wat ze betekenen voor jongeren in een formatieve fase.
Over ons
Waarom dit platform, wie er achter staat en waarom er geen geld van belanghebbenden inkomt.
Waarom dit platform nu nodig is
Het Dutch Protocol is geëxporteerd naar de wereld op basis van een handvol studies bij circa 70 zorgvuldig geselecteerde adolescenten. Sindsdien is de instroom geëxplodeerd, is de patiëntpopulatie verschoven (meer meisjes, meer comorbiditeit, meer late onset) en is de oorspronkelijke selectie verwaterd. De landen die het protocol overnamen kijken intussen kritisch terug: Finland, Zweden, Noorwegen, Engeland en Denemarken hebben hun jeugdzorg op puberteitsremmers en hormonen ingeperkt. Nederland doet dat niet. De Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg (ZIN, 2022) is opgesteld onder zware betrokkenheid van de uitvoerende klinieken zelf — een opzet die in andere medische velden als belangenverstrengeling zou gelden.
Hoe wij werken
Elke pagina noemt bron, datum en methode. Citaten zijn terug te zoeken in IGJ-rapporten, Kamerstukken, peer-reviewed publicaties of de WPATH Files (Environmental Progress, 2024). Klachten en casus worden geanonimiseerd; persoonsgegevens worden niet bewaard. Correcties zijn welkom: we publiceren elke aangedragen feitelijke fout met datum en bron op deze site. Wat we niet doen: campagne voeren, een politieke partij steunen of de identiteit van patiënten ter discussie stellen. Wat we wél doen: vragen stellen die in academische centra zelden hardop worden gesteld over indicatiestelling, langetermijnschade en informed consent.